زلال تر از آب

حس غريب

zolaltarazab — Fri, 11 May 2007 14:23:44 GMT

شاید شما هم موافق باشید که بسیاری از مردم ایران در غروب روزهای جمعه حال وهوای دیگری دارند. حالتهای چون: دل گرفتگی، غمگینی، بهت زدگی، بی حالی، درون گرایی، سکوت با معنی، انتظار،شوری نهفته، حُزنی مه آلود، حسی غریب، قلبی چنگ زده، بی احساسی یا شعفی رمزآلود و یا ...
به هر حال، هر چه هست با دیگر روزها تفاوت معنی داری دارد. هر کدام از ما نیز به تناوب، حالتهایی را احساس کرده و تجربه هایی توام با تلخی یا شیرینی با آن داشته ایم. حرفهای زیادی هم زده شده است!
عده ای هم حس خاصی ندارند و برخی حتی شادتر!

براستی راز این "حسِ غریبِ غروبِ جمعه ها" چیست؟

چاه عر یضه

zolaltarazab — Fri, 30 Mar 2007 10:08:53 GMT

دیروز نهم ربيع الاول بود روزي كه واژه عدالت به انتظار نشست و روزي كه انتظار آفريده شد روز به امامت و ولايت رسيدن عصاره هستي.

ديدم جاي ماندن نيست بايد بروم . بروم جايي كه تو فضاي بهشتي اون دلمو بدم دست دلدار. دوربين رو با خودم بردم تا دست خالي بر نگردم . رسيدم اينجا جمكران است.اينجا جايي است كه يه دنيا دل دنبالشه. جائي كه هر چي ازش بگم كم گفتم.دست قضا و قدر منو آورد كنار چاه عريضه . چاهي كه اعتقاد بر اينه كه هر كي حرفاي دلشو بنويسه و بندازه تو چاه آب زلالي كه هنوز منشاء و مقصد اون معلوم نيست اونو ميرسونه دست آقا. ديشب بارون زيادي باريده بود هوا كمي سرد بود اما هيچ كي اينجا سرما رو حس نمي كنه. چاه با نرده مخصوصي محافظت مي شد. نخهاي سبز دخيل بسته شده به پنجره چاه آدمو ياد ينجره فولاد مي انداخت . نخهاي سبزي كه انگار هر كودوم با گره اي خودشون گره زندگي ما رو از تعلقات دنيوي باز كرده بودند من كه ياد مقام آقا ابالفضل العباس(ع) و نخ سبز افتادم نخ سبزي كه گره اونو دستاني زده بودند كه هميشه دست به دامان قمر بني هاشم اند.جمعيتي كه گرد چاه حلقه زده بودند هر كودوم با يه تيكه كاغذ باآقاشون حال مي كردند چند تا عكس گرفتم.يه جوون تو فكر بود كه چي بنويسه. باور كنين اگه روي صورتش زوم ميكردم مي شد قطرات اشكهاشو كه با زلال بارون روي صفحه كاغذ مي لغزيدند ديد.اگه امتداد نگاهشو دنبال ميكردي مي تونستي برسي به يه نخ سبز نخي كه همه وجودشو با اون گره زده بود.كمي اون طرف تر يه نوجوون با دوستاش نشسته بود دوستاش مي نوشتند و اون زل زده بود به چاه عريضه. خدايا تو چه فكري بود نزديكش اومدم گفتم تو چه فكري گفت : ((موندم چي بنويسم از امتحان انشاء هم سخت تره اين امتحانيه كه كسي اونو مي خونه كه به همه نمره بيست ميده به همه )).بعد بلند شد يه عكس از جيبش در آورد و با يه سوزن ته گرد زد به كنار كاغذ و روي اون يه چيز نوشت كنجكاو شدم گفتم ميشه بدونم چي نوشتي؟ نگاه معني داري كرد و گفت )) : نوشتم آقا اين عكس بابامه من فرزند شهيدم منو دعا كن همين.)) قلبم آتيش گرفت داغ شدم با خودم گفتم يه دنيا حكمت و عرفان تو اين 10 كلمه قرار داره.كنار ديوار پدري با فرزند نوجوونش اومده بود پدر مي نوشت و پسر نگاهش به چاه عريضه بود شايد با خودش مي گفت خدايا يعني ممكنه آقا حرفاي دل باباي منو بخونه؟ ممكنه؟ ..... به طرف چاه اومدم پير مردي با موها و محاسن سفيد سر بر چاه گذاشته بود و مي ناليد شايد با خودش مي گفت : (( آقا قربونت برم كودكامون نوجوون شدن...نوجوونامون مرد شدن.... مردامون پير شدن..... پيرامون زير خاك رفتن.... نمي خواهي بيايي؟ )) به سمت حرم رفتم بي اختيار نيم نگاهي به گنبد فيروزه اي رنگ انداختم قطرات بارون اونو نوازش ميدادن حيفم اومد عكس نگيرم . برگشتم آخر سر هم به يادگار از كوه نيايش يه عكس گرفتم كوهي كه قول نشون دادن عكس اونو به چند تا از دوستانم داده بودم اين كوه دقيقاً شبيه نيم رخ صورت انساني هست كه رو به آسمون قرار گرفته..................جاي همتون خالي اينم بگم من هر موقع ميام اينجا به نيست همه اونايي كه دلشون پر ميزنه كه گنبد فيروزه اي رنگ جمكرون چشماشونو نوازش كنه دو ركعت نماز امام زمان (عج) مي خونم. فعلاً يا حق

آقا عیدی یادت نره

zolaltarazab — Wed, 21 Mar 2007 18:42:18 GMT

سلام آقا

می خوام ایندفعه خیلی خیلی خودمونی با هم حرف بزنیم اینقدر خودمونی که هر که بیاد و بخونه فکر کنه........

آقا یه چیزی دوست دارم ازت بخوام دوست دارم در حقم این لطف رو بکنی و حاجتمو بدی نمی خوام قسمت بدم میدونی که اگه من بخوام قسمت بدم یه قسمی میدم که تو رو در بایستی گیر میکنی البته اینم که روم نمی شه خیلی زشته آدم دوست عزیز خودشو تو رو در بایستی قرار بده. آقا میدونم که چشمی که تو رو می بینه و میشناسه اینقدر باید پاک باشه که لیاقت دیدن و شناختن تو رو داشته باشه. الهی قربونت برم الهی دورت بگردم چرا یه دیده پاک به من نمی دی که وقتی میبینمت به یه نظر بشناسمت؟ آقا جون به خدا اینو میدونم که اگه شیعه تو رو یه روز نبینه میمیره. فدای خال روی صورتت به خدا هر بار که میام جمکران اینقدر این طرف و اون طرف رو نگاه میکنم که شاید ببینمت.به خدا اونقدر اینطرف و اون طرف چشمامو میبندم و بو میکشم تا که استشمام کنم بوی عطر گل نرگس رو. آقا میدونم که وقتی منو میطلبی که بیام و با شما یه کم خودمونی حرف بزنم منو میبینی به خدا منم حضورتو حس میکنم ولی به خود خدا اینقدر سخته که محمد بیاد و با آقای خودش حرف بزنه اما اونو نبینه میدونی آقا مثل چی میمونه این اومدنا و رفتنای من و ندیدن تو؟ مثل یه نفر که از بس که تشنه هست براش یه لیوان آب بیارن تا نزدیک لباش اون آب رو بیارن سردی آب رو هم حس کنه اما دوباره آب رو ازش دور کنن.وضعیت من و امثال من اینجوریه میدونم تو هم راضی به این له له زدن من در رویت روی چون ماهت نیستی اما میدونم رضای خدا و صلاح اون بر خواست ما ارجحیت داره.من هم راضیم به رضای خدا ولی همه این حرفا رو که زدم بازم ته دلم میدونی چیه؟ ته دلم اینو میگه:

(( همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی............... چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی))

آقا روم نمی شه اگه روم می شد به یه بانوی پهلو شکسته قسمت میدادم که روی خودتو به من نشون بدی شاید نتونم طاقت بیارم اگر چه میدونم دیدن روی تو و دادن جان کار من است به خدا بارها دیدمت اما نشناختمت. به خدا بارها با من حرف زدی اما نشناختمت به خدا منو به اسم صدا زدی اما نشناختمت خیلی سخته خیلی سخت وقتی میام به طرف مسجد جمکران تو هر قدمی که بر میدارم ضربان قلبم بالا و بالا تر میره تا اون جایی که حس میکنم داره قلبم از تو سینم میزنه بیرون میدونم همه اعضاء و جوارح من برای دیدن تو بیقرارند آقامن.......من.......بگذریم خیلی حرف زدم حرفایی که اگر هم نمی گفتم میدونستی چی تو ذهنم میگذره.شب سال تحویل اومدم کنار مسجد روم نشد بیام تو دلم گرفت با خودم گفتم تا صاحب خونه عیدی منو نده من تو نمیام آقا........ عیدی منو فراموش نکن وگر نه قسمت میدم به .............................

باز هم جمعه ای دیگر گذشت.............

zolaltarazab — Fri, 19 Jan 2007 11:54:11 GMT

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

ای منتظر غمگین مباش . . . قدری تحمل بیشتر
گردی بپا شد در افق . . . گوئی سواری می رسد

آدینه ای گذشت و آدینه ای دیگر از راه می رسد .
صدای پای آشنا می آید ، صدایی به لطافت شبنم صبح بر گلبرگ های ناز گل محمدی . ای منتظر ! پرده تاریک غم را کنار زن و نوید صبح ظهور را بر سر درِ دلت نصب کن . آری خوشنود و امیدوار باش که صبح وصال در راه است .

یا صاحب الزمان آقا و مولای ما ! ما بیچارگان دردمند را به چشمه سار زلالت دلالت فرما و عطش ما را به جرعه آبی فرونشان و از کویر سوزان درماندگی نجاتمان ده .
آقا جان ! ما سفر رفتگان غافل و سهل انگار ، پشیمانی را پیشه خویش کرده ایم ، مولای من سهل پیداست خستگی ما ، از آن رو که رویی برای عرضه عمل نداریم سر افکنده ایم ، اما ترجمان قلب ما عشق به توست و هر آنچه هستیم ، تو را مولا و آقای خود می دانیم .
. . . چه کنیم که ما را فراموشی فراگرفته و حاصلی جز حسرت در کوله بار خویش نداریم .

ای کاش لحظه ای طعم خوش با تو بودن را می چشیدیم .
ای کاش نگاه گرم تو را با تمام وجود حس می کردیم .

دلم برات تنگه جمکران...........

zolaltarazab — Fri, 19 Jan 2007 10:37:18 GMT

امروز خیلی دلم گرفته نمی دونم چرا احساسات سنگ من نرم شده یه ذره تو دلم گشتم تا ببینم برا چی دلم گرفته ..........

کلی گشتم تا اینکه فهمیدم برا یه جا دلم تنگ شده می دونید کجا؟؟؟؟

دلم برا مسجد جمکران تنگ شده برا اون گوشه نشستنای تو حیاط مسجد برا روبروی گنبد مسجد نشستن(اون ته کنار دیوار) برا اون وقتی که تو قنوت نماز زیارت سرمو بالا میگیرم وبه گنبد سبز مسجد نگاه می کنم برا اون موقعی که دلم برا آقام تنگ می شه برا پیاده رفتن تو خیابون رو به رو مسجد برا دیدن اونهایی

که تو بیابون اطراف تو اون تاریکی بدون توجه به چیزی دارن نماز می خونن وبرا اون گریه هایی که هر جه قدر نگهش داری بازم میاد برا اون صداهای خوب یه سری از مداحاش که صدای جمکرانی دارن ودلم گرفته برای ........

اینایی که میگم حرفهای من نیست چون تا حالا از این حرفها به کسی نزدم این حرفهارو دلم داره میزنه من فقط حرفها شو تایپ میکنم .

نمی دونم تا حالا شما یه همچین حسی داشتید یانه؟

ولی حس خوبیه چون درددل آدمه

یه پیشنهاد میکنم اگه شما هم دلتون میگیره تایپ کنید

جواب میده دلتون خالی می شه

قربون دلت برم آقا.........

zolaltarazab — Fri, 05 Jan 2007 04:08:18 GMT

سلام به مولای غریبم! من که نمی‌دونم الان کجایی گل زهرا! قربون اون دلت برم که هر روز...
:: سلام علیکم
می‌دونم. خیلی دیر دارم به روز می‌کنم. به هر حال این رو هم می‌دونم با این همه بدقولی و بهونه‌تراشی به درد یوسف زهرا نمی‌خوریم. اما امیدواریم، هنوز امیدواریم که خودش دستمون رو بگیره. شاید این نوشته های ما رو آقا نمی پسنده. بیخود نبود دوستی می‌گفت چرا اینقدر بازدید کننده‌های وبلاگ کمه. باشه. عیبی نداره. اونقدر می‌نویسم، اونقدر می‌گم تا شاید بالاخره بشم اونی که اون می‌خواد.
نمی‌دونم چی بگم. نمی‌دونم چطوری بگم. خیلی دلم پره. ببین تو دل اون چه غوغاییه. اونی که هر روز و هر شب خون به دلش می‌شه.
بگذریم.

٬ من فقط همین رو دارم بگم:

لعل سیراب به خون، تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است
شرم ازان چشم سیه بادش و مژگان دراز
هر که دل بردن او دید و در انکار من است (آخ که اگه نفهمی چی می گم...)
ساربان رخت به دروازه مبر کان سر کوی
شاهراهیست که سر منزل دلدار من است
بنده‌ی طالع خویشم که درین قحط وفا
عشق آن لولی سرمست وفادار من است
طبله‌ی عطر گل و درج عبیر افشانش
فیض یک شمه ز بوی خوش عطار من است
باغبان همچو نسیمم ز در باغ مران
کاب گلزار تو از اشک چو گلنار من است
شربت قند و گلاب از لب یارم فرمود
نرگس او که طبیب دل بیمار من است
آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت
یار شیرین سخن نادره گفتار من است

آقا منوببخش.......

zolaltarazab — Thu, 30 Nov 2006 16:40:40 GMT

سلام آقا جون

آقا جون شاید باورت نشه حتی روم نمی شد به شما سلام کنم باور کنین اصلا دیگه خجالت میکشدم بیام تو این وبلاگ. این وبلاگ رو من به عشق شما ساختم و اگه راستشو بخواهی به عشق جایزه انتخاب شدن وبلاگ البته اینم بگم آقا بازم به عشق اینکه اگه این وبلاگ تو مسابقه طلیعه ظهور برنده شد و قسمت شد که بیام سفر حج اونجا تو عرفات تو منا کنار کعبه توی کوه نور دنبالت بگردم دیدی آقا جون بازم همه اینا به عشق تو بود ولی چه کنم یه مدتی دنیا منو اسیر خودش کرده بود محکم محکم به قول ما قمی ها سفت سفت. چند روز یه تونستم یه جورایی از گیر دنیا فرار کنم البته هنوز یه جورایی گیرم و این گیر بودن رو اصلا و ابدا نمی شه کار یش کرد شایدم من ضعیفم و اون قوی. آقا دوست دارم بیایی و یواشکی در گوشم بگی محمد ناراحت نباش همه گیر دنیان جز خواص. آقا می خوام یه قسم بدمت که دیگه نه نیاری شرمندم اینو میگم خجالت میکشم ولی آقا تو رو قسم میدم به پهلوی شکسته مادرت منو ببخش به خدا دوستون دارم به خدا وقتی از کنار مسجدتون توی جمکرون رد میشم خجالت میکشم سرمو بیارم بالا و به گنبد و گلدسته نگاه کنم همش حس میکنم وایسادین کنار در مسجد ودار ین منو تموشا میکنین. آقا قول میدم دیگه ازتون جدا نشم آقا قول میدم بازم بیام اینقدر که جبران نبودنامو بکنم.

دیدن و شنیدن .........

zolaltarazab — Sat, 09 Sep 2006 14:45:20 GMT

این روزا شهر ما حال و هوای عجیبی داره حال و هوایی که فقط سالی یک بار اتفاق می افته فقط یک بار البته باید باشی و ببینی من هر چی بگم یه طرف و بودن تو و دیدین این چیزایی که میگم یه طرف دیگه نمی د ونم می تونی تصور کنی که بوی خوشبوترین گل نرگس دنیا رو حس کردن یعنی چی؟ ولی من و همه اونایی که از راههای دور و نزدیک اومدن جمکران این بو رو حس کردیم.

بله اینجا امسال همه بوی خوشبوترین گل نرگس دنیا رو خیلی نزدیکتر حس کردند و صدای پای سبز ترین مسافر دنیار و خیلی نزدیک تر شنیدن امسال میشد نور رو لمس کرد و میشد از جاری زلال وجود غایب همیشه حاضر شراب عشق نوشید. باید بودی و میدیدی پیرمردی که از اونور ایران از لب مرز از سرخس اومده بود به عشق دیدن جمکران و و قتی آدرس رو نشونش دادم دیدم که زلال جاری اشک چه جور چشمای کم فروغشو دور زد و از گوشه چشماش راه دلمو پیدا کرد . باید بودی میدیدی جانباز شیمیایی قطع نخاعی که آورده بودنش جمکران شاید برای شفا وقتی رسید جلو درب ورودی مسجد چه جور همه قدرتشو تو چشماش جمع کرد تا بتونه شاید برای آخرین بار یه نگاه دیگه به گنبد سبز سبز ترین مسافر جهان بکنه و انعکاس آبی اسمون عشق رو تو گنبد نور ببینه.

اره عزیز من هر چی بگم فقط میتونی تصور بکنی ولی باید بودی و میدیدی ......باید میدیدی که ماه و خورشید هر روز و شب به عشق دیدن نور یار طلوع و غروب میکنن ..

جماعت یه دنیا حرفه بین دیدین و شنیدن

برین از اونا بپرسین که شنیده ها رو دیدن

قدمگاه آقا .................

zolaltarazab — Sat, 09 Sep 2006 08:26:18 GMT

قدمگاه صاحب الزمان در شمال شرقي شهر شوشتر در انتهاي بزرگراه بين الحرمين قرار دارد. بر اساس سنگ نبشته اي كه در بناي قبلي قدمگاه بدست آمده و داراي اشعاري با ماده تاريخ است، بناي اوليه بوسيله درويش كريم نامي در دوره سلطنت شاه صفي (1047ه‍.ق) ساخته شده است. در اوايل قرن 14ه‍ مرحوم ملا حسين طبيب شوشتري ساختمانهاي ديگري برآن افزود و در سال 1355 شمسي بوسيله هيأت امنا بازسازي كلي شده و معمار آن حاج محمود معماريان بوده است. مالكيت بنا وقفي و در توليت اداره اوقاف شهرستان مي باشد.بنا با سبك معماري دو ايواني و شامل صحن، ايوانهاي ورودي، رواق ها، حجره ها و آرامگاه هاي خصوصي، كفش كن هاي زنانه و مردانه و سرويس بهداشتي است. ايوان ورودي در غرب و ايوان ديگر در شمال بنا قرار دارد.

در دو سوي ايوان ورودي دو گلدسته وجود دارد. قدمگاه صاحب الزمان بدليل حرمت خاصي كه نزد مردم شوشتر دارد محل برگزاري جشن هاو مناسبت هاي مذهبي است بويژه جشن هاي نيمه شعبان با حضور گسترده مردم در قدمگاه برگزار مي شود. 5 نوع تزئين كاشيكاري، حجاري، كتيبه هاي خطي و خراطي در بنا اجرا شده است. كاشي كاري از نوع هفت رنگ با زمينه لاجوردي و نقوش اسليمي، ختايي، ستاره ها و گل هاي چند پر، نقوش گلداني و طرح هاي گره چيني. خراطي بر درهاي ورودي با طرح گره چيني (كار اصفهان عمل محمد علي عليزاده اصفهاني) و حجاري در دو سوي ازاره ايوان ورودي بر سنگ مرمر سفيد با نقوش برجسته گلداني شكل. كتيبه هاي خطي شامل آيات قرآني، جملات دعايي، زيارت نامه ها و اشعار با ماده تاريخ ساخت بنا با خطوط ثلث، نسخ و نستعليق.
اطراف بنا را قبرستان وسيعي فرا گرفته كه برخي از سنگ قبرهاي آن قديمي است. در ساخت بنا مصالحي چون سنگ، آجر و گچ بكار رفته است.

(( با عرض پوزش این وبلاگ به دلیل فعال نبودن سایت شوشتر نما -که عکسهای این مکان مقدس را در اختیار دارد- تا اطلاع ثانوی مقدور به پخش عکس نمی باشد .))

سبز ترین مسافر جهان .........

zolaltarazab — Thu, 07 Sep 2006 18:52:18 GMT

پنجره های آفتاب را باز کرده ایم خیابانها چراغانی شده اند و کاغذهای رنگی آمدنت را خبر می دهند.

تو آنقدر مهربان هستی که بیش از این ما را منتظر نگذاری و بیایی.

چه آهنگ دلپذیری دارد صدای پای تو...... امسال هم در باغ باور ما گلهای نرگس می خندند و این یعنی اینکه شاید تو بیایی و بر لطافت سرخ گونه گلبرگها آرام آرام قدم بر داری .

صدای طبل عشق می آید. صدای همهمه و شیدایی. صدای نور می آید.

دیشب خواب دیدم که زخمهای روحم خوب شده است. تو آمده بودی و باغچه خانه ما پر گل شده بود. تو آمده بودی و کوچه ها سرشار از بال کبوتران شده بود. دنیا چه رنگ قشنگی داشت. تمام خانه ها پر از عشق و پر از شادی بود. چه عشقی در نگاهت بود ای سبز ترین مسافر جهان.

به دور از همه بی وفائیها بیا. ابر ها را پاره کن. زمین و آسمان را دیوانه کن و سبد سبد محبت را به زمینی ها ببخش.

حالا جهان آمدنت را لحظه شماری میکند. حالا همه برایت اسپند دود میکنند. دلها روشن است که بالاخره انتظار به سر میرسد و تو به این سایه های سرد خزان زده پایان می بخشی.

این روزها عطر تو تمام مشام ها را نوازش می دهد. این روزها همه از تو حرف می زنند.راستی وقتی آمدی برای این همه دل مردگی کاری بکن. بیا که انتظارمان از ارتفاع تمام دیوارها عبور کرده است . بیا..........